Jaáá...það verður nú varla sagt að hún Gógó mín blómstri þessa dagana því ekki hefur háskólanámið hellt yfir mig ritandnaum eins og ég bjóst fastlega við. Nei frekar fátt frá mér komið upp á síðkastið enda er það eitt sem ég hef lært öðru fremur það sem af er háskóla námi mínu að best er að halda sig sem minnst í frammi, í það minnsta þegar kennarinn spyr spurninga sem í hans huga eru vægast sagt einfaldar og það jafnvel á færi suðsvarts almúgans að svara þeim, en ekki aðeins verðandi vísindamanna. Mér sýndist reyndar að ég  hafi ekki verið sú eina sem vissi ekki hvað hugtakið hapex legumenum þýddi (veit það reyndar núna) þó kennarinn hafi sagt það eins og við sjálfan sig að það vissu auðvitað allir inni í kennslustofnunni og þá hvarflaði að mér að stökkva út um gluggann.  Auk þess sem kveðskapur minn illa var skotinn í kaf af einhverjum „huldumanni" síðast svo það er útséð með að ég láti eitthvað frá mér sem ekki lýtur öllum ströngustu reglum bundins máls og sé yfirfarið í þaula. Annað en það fer beinustu leið í skúffuna. Sem er reyndar verra þar sem skrifborðið mitt er ennþá niðrí bílskúr og bíður þess að einhver handlaginn komi og geri það heimanámshæft.

Nóg um það.

 

Ég hef hingað til ekki verið mjög höll undir andleg málefni þó ég hafi marg oft gert tilraunir til að kynna mér þau efni en yfirleitt gefist upp á fyrstu blaðsíðu rita sem það snerta. Ein þeirra bóka sem ég hef gluggað í er hin margumtalaða og heimsfræga The Secret. En það varð nú aldrei meira en það að ég gluggaði rétt í hana enda fannst mér lítt til boðskapar hennar koma. Hvernig í andskotanum á maður að geta orðið miljónamæringur ef maður hugsar bara nógu mikið um það hvað maður ætli  sér að verða milli. En svo var það eftir æfingu að við fórum í BINGO og nb þá er ég og hef alltaf verið mjög óheppin í öllum spilum og haddrættum hvaða nafni sem þau kallast svo ég fór ekki með miklar væntingar í biongóið. Byrjunin var eins og ég hafði búist við, tölurnar komu upp hver af annarri án þess að margar þeirra mætti finna á mínum spjöldum. Þegar ég sit þarna í lánleysi mínu sé ég hvar talan B2 er á mínu spjaldi. Ég fer þá að hugsa um bók sem við eigum heima sem er einmitt um samvaxnar geimverur sem kalla sig B2 og það að mig minni að  þessar fígúrur hafi eintthvertíman komið í stundina okkar en þá er ég trufluð í þessum annars skemmtilegu hugleiðingum þegar Benni les upp tölun B2 !!! Ég verð aldeilis hissa á þessari skemmtilegu tilviljun en dettur strax í hug boðskap The Secret og ákveð því að einblína á eina tölu og vita hvort hún komi ekki upp. B8 varð fyrir valinu og hvað haldið þið ?? Jú auðvitað kom hún upp í næst drætti.  Ég reyndi aftur en hitti þá ekki alveg á rétta tölu, en eins nálægt henni og hægt var, og lét því staðar numið. En þegar byrjað var á síðasta leiknum og ég hafði ekki unnið neitt ákveð ég að hugsa mjög stíft um annað spjaldið og hugsa að þetta sé vinningsspjaldið og það gekk eftir !!! Alveg hreint magnað ekki satt ??? Og í vinning fékk ég bíómið og til að toppa þetta allt þá var ég einmitt að hugsa þegar ég var að taka mig til á æfinguna að mig langaði svo í bíó og þyrfti endilega að fara að drífa mig í því og þá hafði ég ekki hugmynd um að það yrði bíómiðar í vinning. Já það eru sko hreinar línur að þetta ætla ég að notfæra  mér og það er skemmtileg tilviljun að það er einmitt dregið úr víkingalottóinu á morgun ;)

Yfir að allt öðru

 

Nú tröllríður öllu á facebook eitthvað sem kallað er doppelganger week eða eitthvað í þá áttina þar sem fólk setur mynd af einvherjum frægum (svon mis samt) í profile-inn sem það telur sig líkjast eða aðrir hafa sagt að það líkist. Ég fór svona að leiða hugan að því hvort ég líktist einvherjum frægum en gat bara ómögulega  fundið neinn né munað eftir því að einvher hafi sagt að ég líkist einhverjum frægum (nena Helgu náttúrulega en hún telst ekki með auk þess sem ég tel mig miklu frægari en hana :þ). En þegar ég hafði brotið hugann í spað yfir þessu þá allt í einu mundi ég eftir því að mér hefur nokkrum sinnum verið líkt við jahh...hvað skal segja manneskjur og fígúrur og eins einkennilegt og það hljómar  voru það allt þjálfararnir mínir sem komu með þessar líkingar. Ég gat ómögulega valið úr þessum föngulega hóp og læt hann því bara allan koma hér ;)  




Já það er ekki leiðum að líkjast ;)

En það er löngu kominn háttatími enda stór leikur á morgun. Ég veit hvað ég ætla að hugsa fyrir svefninn ;)

Bless'ykkur :)

- Maður nokkur fór niður að tjörn en þegar hann kom niður á tjörn voru endurnar ekki lengi að koma sér í burtu og flúðu í fylkingum. Hvað hét maðurinn?
Svar: Andstyggilegur

Þessi brandari rr heiðarleg tilraun mín til þess að tengja saman titil bloggsins og innihald þess. Mig hefur bara alltaf langað til þess að skýra blogg "Andvaka" en í raun eiginlega aldrei verið andvaka, enda oftast sofnuð áður en ég hef rænu á að fara í náttfötin :P Engu að síður líður mér svolítið eins og ég sé andvaka núna klukkan 08:00 á þessum sunnudagsmorgni. Ég ætlaði svoleiðis að sofa út, var búin að tryggja mér að æfing dagsins yrði tekin eftir hádegi og sá í hyllingum (Er ypsilón í þessu orði? Spurningu beint til íslenskufræðings heimilisins) að ég gæti sofið á mínu græna langt fram eftir degi (sumsé allavegana til 9-10). En eins og vanalega gengu þau plön mín ekki eftir......

Ég keppti í gær á MÍ 15-22 ára. Það var nú meiri rússíbanareiðin. Fékk loksins að keppa í einhverju meira en bara kúluvarpi og ég er mjög þakklát fyrir það. Tók stutta atrennu í langstökkinu og hljóp hana kannski fullhægt, enda fór ég fullstutt en ætla samt ekki að svekkja mig á því. Fyrsta skipti sem ég keppi í langstökki síðan ég tognaði á EM og því viss léttir að vera búin að því. Nú liggur leiðin bara uppávið :D Úr langstökkinu fór ég í kúluna og JI DÚDDA MÍA hvað ég var léleg. Hef ekki kastað svona stutt síðan sautjánhundruð á súrkál (sem var þá reyndar í sumar, vá hvað tíminn líður :P). Gerði bara tvö köst gild og bæði voru stutt og misheppnuð. Eftir kúluvarpið var ég svo brjáluð í skapniu að ég hefði örugglega getað tekið Gunnlaug Júlíusson á þetta og hlaupið tvöfalt ef ekki þrefalt maraþon ef það hefði staðið til boða. Reiðin nýttist mér rosalega vel í 800 metra hlaupinu því ég bætti mig um tæpar 3 sekúndur, úr 2.16.78 mín í 2.13.81 mín. Það er því óhætt að segja að ég sé í alveg stórfurðulegu formi þessar vikurnar, tvær bætingar komnar í hús, í kúluvarpi og 800m!
En mikið ofboðslega var samt gaman að fá að keppa í fleiru en bara kúluvarpinu, með fullri virðingu fyrir blessaðri kúlunni samt! Núna er bara að vona að hamurinn fari að hætta að vera með þennan derring og að ég geti keppt á MÍ aðal og MÍ í þraut af fullum krafti :D Með bjartsýnina og baráttuna að vopni tekst þetta allt !!

Mér finnst mjög skemmtilegt og afar nauðsynlegt að fara í nafaskoðun endrum og sinnum. Og með naflaskoðun á ég ekki við stækkunarglers-skoðun á þessu skrýtna fyrirbæri þarna framan á bumbunni, heldur gagnrýna sjálfsskoðun! Ég er t.d. búin að komast að því að ég er svo gott sem ófær um að mynda mér sjálfstæða skoðun á nokkrum sköpuðum hlut, er oftast bara sammála síðasta ræðumanni og get því verið gífurlega áhrifagjörn (nema að síðasti ræðumaður heiti Davíð Oddsson). Það væri t.d. ekki séns að ég gæti myndað mér eitthverja skoðun á Icesave sem hægt væri að styðja með einhverjum marktækmum rökum. En ég ætti kannski bara að vera fegin að geta það ekki! En ég vona að þið skiljið samt hvað ég er að fara. Ég er bara algjör hermikráka og hef alla tíð verið það.
Þá hef ég svolitlar áhyggjur af því að kannski sé ég alltof fljót að byrja að treysta fólki og að ég sé of auðtrúa. En það er þá eitthvað sem ég get unnið í að bæta samhliða því að taka mig á í húsverkunum :P

En jæja, best að fara að skella í sig hafragrautnum.
Ætla að enda bloggið á því að senda allar mínar bestu kveðjur til strákanna í Vín. Vona að þeir rúlli brons-leiknum upp í dag! Enda væri það stórkostlegur árangur að vinna til bronsverðlauna á svona sterku móti sem Evrópumótið er. Um leið vil ég þakka þeim fyrir ótrúlega skemmtun síðustu daga og líka fyrir að vera svona frábærar fyrirmyndir! (Veit samt ekki alveg afhverju ég er að skrifa þetta allt hérna, það er ekki eins og þeir lesi þennan leirburð minn, tja, allavegana ekki lestrarhesturinn Óli Stef.)

Njótið dagsins :D

- ÁFRAM ÍSLAND -



KOMA SVO!! eða nei annars DRRRÍÍÍFFFFAAA SSSIIIGGG (Óskar Hlynsson) ;)

Allir þeir sem gáfu sér tíma til þess að lesa titilinn eða á annað borð kunna að lesa hafa gert sér grein fyrir því að betri helmingur okkar Nunnana á afmæli í dag!



Gógó hóf 21 árs afmælisdaginn sinn á því að vakna fyrir allar aldir, hella upp á kaffikönnuna, fara út í bakarí að kaupa skonsur og hafa til dýrindis morgunverð, og það klukkan tæplega 7! Bara svo að ÉG (já og hún) gæti fengið góðan morgunmat áður en ég fór í sjúkraþjálfun fyrir skóla. Svosem ekkert athugavert við það nema það að þetta var HENNAR afmælisdagur en ekki minn. Þannig að samkvæmt öllu hefði ég átt að hella upp á og kaupa skonsur. En svona er hún Gógó bara í hnotskurn, hún hugsar fyrst og fremst um aðra, svo um alla hina, svo um blessuð dýrin, svo um náttúrna og svo kemur hún og hennar hagir einhverstaðar þarna fyrir aftan.



Guðrún er mesti dugnaðarforkur sem ég þekki. Í dag er nemur hún íslensku við Háskóla Íslands, er lykilmanneskja í besta körfuboltaliði landsins og svo er hún ein besta húsmóðir landsin. Einstæð móðir með tvö börn!!



Gróa er besti kokkur sem ég þekki



Gróa er ekki besti krikketspilari sem ég þekki


 
Guðrún ber fallegustu glóðuraugu landsins

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ ELSKU BESTA RÚSÍNAN MÍN OG TAKK FYRIR AÐ HUGSA SVONA VEL UM MIG!

Það held ég nú að hún Gógó skáldkona hafi verið lengi að skrifa síðustu færslu.  Valið orð í hverju rúmi og svo að segja engar "innsláttavillur". Lokahnykkurinn á framúrskarandi færslu var síðan fyrsta vísa verðandi íslenskufræðings. Vísa þessi er svo margræð og hafði á mig svo djúpstæð áhrif að ég hef fengið leyfi frá íslenskukennaranum mínum að fyrirhuguð 6-7 blaðsíðna ljóðaritgerð muni eingöngu fjalla um þessa óviðjafnanlegu vísu og þær tilfinningar sem brjótast um í brjósti höfundar!!

O nei! Þrátt fyrir að Guðrún sé nú verðandi íslenskufræðingur og hafi tekið upp skáldanafnið Gógó (sem ég á btw. höfundarréttinn á) hefur henni ekkert farið fram í íslenskunni, og þó síður sé. Í gærkvöldi rótbustaði ég hana tvisvar sinnum í rammíslensku-scrabble. Þó hafði hún sem verðandi íslenskufræðingur tekið sér stöðu sjálfskipaðs dómara, og bannaði mér þar af leiðandi að stafa orðin "mix" og "max" ! En eins og áður sagði kom það ekki að sök.

Nú hef ég hafið nám í táknmáli hér við Menntaskólann við Hamrahlíð. Námið sækist nokkuð vel en þó hef ég nokkrar áhyggjur af því hversu stirð ég er í fingrunum og á því í mesta basli með að stafa einföldustu orð. Þyrfti því að biðja kennarann um að kenna mér nokkrar einfaldar fingrateygjur, en það er þó ekki hlaupið að því þar sem kennarinn er bæði mál- og heyrnalaus. Hún er þó sem betur fer ekki lesblind þannig að ég ætti að geta skrifað bón mína niður. Svipbrigði eru annað sem vefjast þónokkuð fyrir mér. Þannig eigum við að geta sett báðar augnabrúnir upp og niður, ranghvolft augunum og bara í raun gert grein fyrir því hvernig okkur líður með svipbrigðunum einum. Þar sem líðan mín getur oft á tíðum verið nokkuð flókin og sjaldnast þannig að ég geti skilgreint hana sjálf hefur þetta reynst mesta basl. En það er kannski ekki að undra að ég geti þetta ekki þar sem mér var bent mjög vinsamlega á það um daginn að konur væru einfaldlega ekki með hægra heilahvel!

En jæjajæja. Það gekk afskaplega vel í kúluvarpinu á laugardaginn. Bætti mig um nákvæmlega 69 sentímetra innanhúss en 64 sentímetra sé tekið mið af utanhússárangrinum. Vissulega er þetta mikið gleðiefni og lífgar óneitnalega upp á tilveruna. Að morgni keppnisdags fórum við Ásdís niður í höll, klöppuðum litla kúluvarpshringnum og tókum nokkrar beygjur. Ég fílaði það mjög vel og maður vaknaði vel til lífsins. Þegar ég kom svo niður í höll einum og hálfum tíma fyrir keppni var ég svo vel stemmd að ég hefði örugglega getað farið í heljarstökk afturábak hefði svo borið við. Ástæða fyrir þessum framúrskarandi stemmara var mjög svo dularfull vísa sem mér barst frá æstum aðdáanda í formi sms af ja.is. Þessi vísa er sko enginn leirburður (Ekki taka þetta persónulega Gógó) og ætla ég að leyfa ykkur lesendur kærir að bera hana augum.

Hamhlaupna telpa
í haminum skemmd
stattu þig stelpa
og vertu vel stemmd!

Það er greinilegt að þessi aðdáandi minn er mjög vel með á nótunum og hér með þakka ég honum kærlega fyrir þessa flottu vísu. Hver veit nema hann (já eða hún) komi sterklega til greina sem stuðningsmaður ársins fyrir árið 2010 (já Guðrún Eik, þú ert komin með keppniaut;). En þar sem ég er þónokkuð hjátrúafull að eðlisfari þýðir þetta að rímnagerðarmaðurinn neyðist nú til þess að senda mér stöku fyrir hverja einustu keppni héðan af. Þannig að ef þú dularfulla skáld lest þetta, þá veist þú af því!

EM hefst í dag og í kvöld spilar Ísland á móti Serbum. Ég fékk skilaboð um að mæta á æfingu klukkutíma fyrr en vanalega svo að ég mun allavegana ná seinni hálfleik!


!!!!ÁFRAM ÍSLAND!!!!

Það er fátt jafn spennandi en um leið krefjandi eins og að takast á ný verkefni. Að vera á nýjum stað innan um ótal ný andlit. Að vita ekki í hvorn fótinn eigi að stíga og finnast allir vera að pískra um mann (ohh...ég vissi að þessi peysa væri too much). Þessa tilfinningu hafa flestir upplifað ótal sinnum. Ég man t.d. eftir fyrstu æfingunni minni með KR. Ég hafði aldrei komið í frostaskjól og þurfti að prenta út leiðina af map24.com (sem reyndar beindi mér inn einhvern botlanga en tókst sem betur fer að ramba á rétta staðinn) ég þekkti enga af stelpunum og hafði ekki spilað körfubolta í háa herrans tíð. Sem sagt ég var alveg að rolla í rennunni. En svo hefur tíminn í KR verið alveg frábær og þar hef ég kynnst gommu af frábæru fólki.
Það ríkir oft togstreita á milli þess að halda sig innan þægindasviðs hins hefðbundan lífs þar sem við þekkjum allt og alla í þaula og þurfum sjaldan að takast á við meiriháttar flækjur eða ákvarðanir. Og að halda á nýjar slóðir. Taka vinstri beygjuna í stað þeirrar hægri og freysta þess að hún leiði okkur áfram farsælan veg (en ekki inn botlanga). Ég held að þessi "hræðsla" við nýjar aðstæður eldist ekki af manni, síður en svo,  því lengur sem maður hjakkast í sömu förunum þeimun erfiðara verður að komast upp úr þeim.

Af hverju er ég svo djúpt sokkin í þessar hugleiðingar ? Jú því ég stend einmitt í þessum sporum núna (nei ég er ekki búin að skipta um lið) því ég er byrjuð í háskólanum. Stórt skref fyrir mig en svo sem engin straumhvörf fyrir mannkynið ( nema þá kannski fyrir gamla fólkið á nesinu). Ég er reyndar vel studd af henni Soffíu sem er öllum hnútum kunn í háskólanum enda held ég að ég hafi hringt í hana 10 sinnum og sent 20 sms fyrsta daginn.

Svo nú er ég þjökuð af áhyggjum yfir því hverju ég skuli klæðast: er ég of fín, er pilsið of stutt, eru eyrnalokkarnir í stíl við kjólin og svo framvegis. Í tímum svitna ég í lófunum af ótta við að kennarinn spurji mig að einvherju og ég neyðist til að leggja orð í belgl í umræðunum um Lokasennu Ég hef nefnilega alltaf fundið mið knúna til að segja eitthvað, misgáfulegt, þegar kennarinn spyr að einvherju en fær engin svör svo þögnin verður aðeins of vandræðaleg. En ég held að ég þurfi ekki að hafa miklar áhyggjur að því þar sem að í tímunum eru alltaf þónokkrir sem eru aðeins meira inn í fornaldarbókmenntum og íslenskri beyginga- og orðhlutafræði en ég, allaveg enn sem komið er, og kjafta hver ofan í annan svo ég get bara haldið áfram að velta fyrir mér í hverju ég eigi að mæta á morgun. Léttvægari ákvarðanir eins og ritgerðarefni fyrir 5000 orða ritgerð í miðaldabókmentum er teknar með úlen dúlen doff aðferðinni og svo er  það hin gullna regla googlið og þér munið finna ;) Svo nú er ég verðandi íslenskufræðingur. Unni íslenskri tungu, er yfir Kiljuna hafin og ætti að geta áður en langt um líður átt í hrókasamræðum um Gissur Þorvaldsson. Allavega þar til ég beygi út af beinu brautinni næst.

En fyrst vikan í háskólanum tók svo ofboslega á að ég brunaði í sveitina eftir æfingu á laugardaginn því hergi er betra að hreynsa hugann, fá innblástur og aukna orku fyrir komandi átök. Ekki bara í skólanum því það styttist óðum í að deildinni verði skipt upp og hver stórleikurinn reki annan. Ekki síst það sem erlendir leikmenn eru nú fluttir til landsins í skipsförmum.  


En jæja ætli ég láti ekki staðar numið hér en tek fram að allar stafestningavillur eru tilkomnar af innsláttarfeilum :P
Ég ætla að láta fylgja með litla vísu sem er náttúrulega til háborinnar skammar og alls ekki þess verð að vera birt, en það er mín von að með tíð og tíma og áframhaldandi námi muni ég verða fær um að bæta mig á öllum sviðium íslenskrar tungu og geti kannski í fyllingu tímans samnið ljóð sem ég get verið stolt af og það hafi jafnvel stuðla og höfuðstafi. Því eins og ég sagði við hana systur mína þá er fátt jafn fagurt og vel með farin íslenska.

Á heimaslóðum er ég nú
í góðu yfirlæti.
Ávalt er það okkar trú
að hér ætíð ríki kæti.

(samið 17. janúar 2010, efitr eina viku á BA námi í íslensku)

Þar til í næsta stríði
Gógó (skáldanafn)

Fimmtudagurinn 14. janúar og það er frí á æfingu í dag! Mjög svo óvanalegt að fá svona frídag í miðri viku og ekki laust við að maður sé bara svolítið eirðarlaus. En þessi ágæti og nokkuð kærkæomni frídagur er nú tilkominn vegna þess að um helgina er Reykjavík International! Semsagt, fyrsta mót innanhússtímabilsins um helgina og ekki laust við að það sé þónokkur fiðringur í maganum. Ekki síst vegna þess að RIG er að mínu mati skemmtilegasta mótið sem haldið er á Íslandi á ári hverju. Að þessu sinni mun ég þó einungis keppa í kúluvarpi! Mörgum finnst eflaust nóg að keppa í einni grein, en þar sem ég er nú vön því að taka allan pakkann á þetta liggur við að mér finnist ekki taka því að hita upp fyrir eina grein ;)

Ástæðan fyrir því að ég keppi bara í einni grein að þessu sinni er sú að haustið hefur verið eintómt basl! Hver "smá"-meiðslin hafa rekið hvort annað með tilheyrandi veseni, breyttu æfingamynstri og almennum leiðindum. En sú staðreynd að ég leit á öll þessi meiðsli sem "smá" gerði það að verkum að ég leyfði þeim aldrei að lagast til fulls áður en ég keyrði allt á kaf aftur. Þannig er haustið og það sem af er vetri er búið að vera endalaust hjakk í sama farinu...og allir þeir sem hafa eitthvað vit á íþróttum, vita að það er ekki vænlegt til árangurs. Núna er ég t.d. að glíma við hammeiðsli sem eru þó alveg að verða góð, en eru ekki orðin 100%. Það var því mjög svo freistandi að hlaupa eitt hlaup eða keppa í langstökki um helgina, en aldrei þessu vant ætla ég að láta skynsemina vera í fyrirrúmi og ekki taka neina sénsa. Það koma fullt af mótum á eftir þessu og það sem meira er, það er stórt og skemmtilegt sumar framundan sem skiptir mun meira máli en þetta innanhússtímabil! Ég ætla að vera mjúk, heil og góð í sumar!  Nú gildir því að vera skynsöm og taka lífinu með stóískri ró. Svo lengi sem ég tek einn dag í einu, eina æfingu í einu og eitt tækniatriði í einu...þá tek ég eitt skref í einu í átt að markinu. Það þýðir ekkert að ætla að spretta að markinu eða hoppa þangað á öðrum fæti, þá gefst maður upp á miðri leið og kemst aldrei á áfangastað!

Í gær var ég líka spurð að því afhverju ég væri alltaf svona fúllynd þessa dagana! Fyrst kom nú þónokkuð fát á mig uns ég tautaði "Ég er aldrei hress ef ég er ekki heil". En máli er að ég hafði alls ekki gert mér grein fyrir því hvað ég var búin að vera geðvond. Ég er samt svo ánægð með að mér hafi verið bent á það, því ef ég ætla að koma mér uppúr þessari meiðslaholu þarf ég að hafa bjartsýnina og gleðina í fyrirrúmi.

Þannig að ég má alveg búast við því að það reyni töluvert á þolinmæði mína næstu mánuðina já og reyndar líka næstu 10-15 árin. Og eftir það eignast maður kannski börn og þá fyrst fer nú að reyna á þolinmæðina!! ;) En mamma segir að þolinmæði þrautir vinni allar og hún hlýtur nú að vera með reynsluna í þeim efnum. Fimm krakkar og eitt smábarn (pabbi)

En mergur málsins semsagt - keppni um helgina, ætla að gera mitt allra besta, njóta, brosa og hafa gaman!
Takk fyrir mig

Rétt upp hönd sem ELSKAR 2. jan.......hmmm enignn ???? Velkomin í hópinn, því við nunnunar nebblega HÖTUM 2. 3. 4. jan, fyrstu dagana eftir jólafrí. Ekki það að mður sé ekki löngu komin með upp í kok af þessum blessuðu jólim (i bókstaflegri merkingu) en staðreyndin að maður líti út eins og sæbjúga er jafn hryllileg fyrir því. Og ekki bætti úr skák að í fréttablaðinu í dag var auglýsing þess efnis að nú væru til umsóknar veiðileyfi á sæbjúgum og við gerðum okkur grein fyrir að óhjákvæmilegt væri að herða átakið til muni ætluðum við ekki að veraða réttdræpar. En eins og gefur að skilja getur harðasta barráttan við sykurfráhvörfin tekið allnokkurn tíma. Gróa vissi ekki hvaðan á hana stóð veðrið þegar Helga hafði staðið dágóða stund við kökurekkan  í Bónus og horft dásemdaraugum og strokið blítt yfir annars mjög ólistugan kökubotn, ábyggilega bakaðan á síðasta ári. En blákaldur veruleikinn blasti við þegar helga náði augunum af kökubotninum og var litið ofan í körfuna þar sem auðnin ein blasti við: gras og þurrmeti.

En við systur getum huggað okkur við það að standa í báráttunni saman og getum því sótt stuðning hvor til annarrar. Eins og reyndar í mörgu öðru, því þótti Gróu það eðlilegasta spurning í heimi daginn eftir ÖMURLEGAN tapleik, þegar Helga spurði "hvernig gengur að lifa" ekki að hún hefði þurft að spyrja þar sem svarið stóð skrifð á enni Gróu. Helga hefur án efa lesið fleiri sjálfshjálparbækur en hin meðal Jón og hún veit því vel hvernig eigi að komast lífs af úr barráttu sem þessari. Ein aðferð sem hún hefur sótt í þess konar bækur er að skrifa hvetjanda skilaboð til sjálfs sín og annrra heimilismanna á ísskápinn. Til að mynd "haltu þig á beinu brautinni", "engin hliðarspor" og "koma svo gefa allt í þetta". Þetta heldur Gróu svo sannarlega á tánum þar sem hún stendur í ströngu við að snúa út úr hvatingarorðunum. "Engin hliðarskref" verður að "hliðar saman hliðar" og "haltu þig á beinubrautinni" breytinst í "haltu kj. á Reykjanesbrautinni" svo er bara að bíða og sjá hvað mun standa á ískápnum í fyrramálið.

Þið getið því rétt ímyndað ykkur hve samræður okkar systra eru fjölbreyttar og uppbyggilegar þessa dagana. Seint í gærkvöld sátum við systur og spjölluðum um leið og Helga braut í bága við nýjustu sýrustigsreglur og fékk sér te. Við flettum líkamsræktartímariti og undruðum okkur á því af hverju í ósköpunum við litum ekki út eins og gellan framan á women's health og fit for life þrátt fyrir að við gerum lítið annað en æfa. En Gróa sá þó ljósið í myrkrinu er hún rak augun í fæðubótarauglýsingu þar sem um mikið undraefni var að ræða. Fullyrt var að árangurinn léti ekki á sér standa enda inniheldur efnið ALA !! En Gróa komast ekki lengra með lofræðuna (þó hún vissi í raun minni en engan deili á þessu fæðubótarefni) þar sem hamhleypan frussaði hálfum tebollanum yfir Gróu og blaðið góða. Ástæðan tefrussins var innilega trú Guðrúnar á þessu efni ALA, sem Helga vissi sem var að Guðrún hefði enga hugmynd um efna þetta. Helga telur þó víst að efnið dragi nafn sitt af franska 1500 m hlauparanum Medhi Baala.



Gróa dregur þó sannleiksgildi þessarar kenningar í efa þar sem fyrrnefdur Medhi Baala líkist síður en svo tröllmenninu sem prýddi auglýsinguna. Guðrún er því handviss um að neysla þessa fæðubótaefnis muni gera nunnunar all vígalegar.




En hvað sem þessum hugleiðingum líður þurfum við varla að hafa áhyggjur af virkni efnisins ALA þar sem ekki á matseðlinum í Klausturleiti 6, allavega í bráð.

Já það er svo sannarlega yndislegt að byrja nýtt ár með nýjum markmiðum fyrir sæbjúgu.

Það er ótrúlegt hvað maður getur verið fljótur að gleyma. Þó við séum ekki eldri en við erum þú munum við fátt og gleymum öðru fljótt. Gróa heldur því reyndar fram að alsæmir sé bráðsmitandi fyrirbæri og því ekki skrítið að hún sé farin að gleyma, í bráðum áhættuhóp manneskjan!

Þrátt fyrir þetta minnisleysi okkar ætlum við þó að taka saman það sem uppúr stendur á árinu 2009 í máli og myndum.

Lag ársins: Foot of the mountain með hinni gamalkunnu hljómsveit a-ha frá Norge. Spilað eeennndaalaust oft!

Vonbrigði ársins: Að Gróa skyldi ekki verða ungfrú Ísland...nei djók. Að Gróa skyldi ekki hafa unnið 60 milljóna lottópottinn núna í desember þegar hana sárvantaði fleiri kjóla....Nei vonbrigðin tengdust Helgu og EM. Þeir sem virkilega eru ekki farnir að kveikja á perunni verða bara að hringja í Gróu. Helga fer að grenja ef við förum nánar út í þá sálma, svo í guðanna bænum farið ekki að hringja í hana!

Hönk ársins: Af þeirri gríðarlegu flóru fallegra manna í Homburg (já ekki Hamburg) var þó einn sem stóð uppúr. Sá hinn sami heillaðist gersamlega af upphandleggjum Gróu þegar hún í sakleysi sínu keypti í matinn. Hann lét sér ekki nægja að þukla á byssunum heldur vildi hann fá að keppa í sjómann líka.

Hrökkbrauð ársins: Byrjar á H og endar á elga. Ökklinn, kálfinn (báðir), hnéð, sköflungurinn, ristin, ilin lærið og bakið. Svo má náttúrulega ekki gleyma handlömuninni í kjölfar svínaflensusprautunnar! Við vitum ekki hvort er ótrúlegra að hún sé í raun bara 18 ára eða það að hún skrölti en um, og það án göngugrindar (ennþá).

Glóðuraugu ársins: Já þetta á að vera í fleirtölu því þau voru fleiri en eitt og fleiri en tvö, og ja hérna, þau voru fleiri en þrjú líka! Öll féllu í skaut Glóður-Guddu.

Slagsmálahundur ársins: Það hlýtur að gefa augaleið að það er Gróa, sem alltaf varð jafn hissa á sífellum glóðuraugum. Skyldi bara ekkert í því að engin annar í liðinu, eða í hinum liðunum fengi glóðurauga.


"If you are messing with me, you are messing with my mom!": Glóður-Gróa 

Blokk ársins: Þegar Helga blokkaði unga stúlku sem er einn og ekki neitt í körfuboltaleik á milli MH og Kvennó. Í sama leik hlaut hún jafnframt óíþróttamannslegu villu ársins þegar sama greyið stúlkan varð fyrir því óláni að vera í vegi hamhleypunnar á harðaspretti upp völlinn. Þar sem Helga er á mörkum þess að vera kona og karl getur hún ómögulega gert tvennt í einu, þ.e. horft fram fyrir sig og dripplað um leið og því fór sem fór. En er unnið að því að kroppa vesalings stúlkuna upp með kíttisspaða af körfuboltavellinum á Miklatúni.

Besta Kolaportsferð ársins: Farin 14. Nóvember! Afraksturinn var awsome Levis skyrta, OMG flottur samfestingur og truflað töff veski. Herlegheitin fyrir einungis þrjúþúsund kjéll!!

Verstu kaup ársins: Ótrúlegt en satt voru þau gerð í einni af ótal Kolaportsferðum nunnanna! Gegnsæ, gul, blómaskyrta frá hippatímabiliinu í stærð 34. Keypt á of-season hjá Helgu í þeirri trú að hún myndi rýrna og komast í hana fyrir jól. Raunin varð allt önnur og hefur skyrtan aldrei verið notuð....we wonder why!

Tekið til í skápnum ársins: Eftir prófin vann Helga mesta stórvirki ársins þegar hún tók til í fataskápnum sínum ein og óstudd, eða svona næstum því. Hún þurfti reyndar að fá ráðleggingar hjá ræstitækni fjölskyldunnar. Það vildi ekki betur til en að ræstitæknirinn var akkúrat við störf, standandi uppí gluggakistu og rak því tánna í, missteig sig og tognaði í baki á leið sinni að svara í símann. Þegar greyið Helga náði svo loksins í gegn fékk hún þau skilaboð að hún ætti bara að henda öllum helvítis fötunum beint út í sorpu. Helga var nú ekki alveg á því og hélt gulu skyrtunni sem og öllu hinu sem hætti að passa fyrir þrem árum síðan, enda ekki dóttir föður síns fyrir ekki neitt.  

Svaðilför ársins: Ferð bindindismannafélags Húnaþings vestra um verslunarmannahelgina....en ekki hvenær? Næstu því villtar, hundblautar, ískalt kaffi og Helga aldrei þessu vant tognuð í hamnum svo Guðrún fékk að halda á henni uppímóti, en hún taldi sig vera færa um að labba niður. Niðurstaðan engu að síður hugguleg systrastund fyrir aftan kofann, enda seint taldar mannblendnar.

 

Bikarmeistara ársins: KR!!!!!!!!!!! (Ath! Þessi liður verður ekki á næsta ári)

 

Kvikmyndir ársins: Karlar sem hata konur og Stúlkan sem lék sér að eldinum....ekki spurning!

Kaffihús ársins: Þessi liður hefur valdið okkur miklu hugarangri enda ekki á allt sammála um besta kaffihús landsins. Gróa segir það ver Tjarnarból 6 hjá einni indælustu konu landsins (sem er þá líkalega gamla kona ársins) en Helga á hinsvegar enga vini sem drekka kaffi og því verður hún að selja sálu sína fyrir tíu dropa á Te og Kaffi í Eymundsson á Bankastræti, en það gerir nú svosem heldur ekki til því Helga drekkur heldur ekki kaffi til þess að viðhalda réttu sýrustigi. En þar sem Helga er ekki dómbær um kaffið í Tjarnarbólinu og Te og kaffi var langsamlega mest sótta kaffihúsið á árinu verður það að teljast kaffihús ársins.

Brandari ársins: Enn og aftur dúkkar gula skyrtan upp, en hún var uppspretta þessa brandara sem við liggjum enn í hláturskrampa yfir, mörgum mánuðum seinna. Við þurfum ekki að segja annað en „Já, ertu í löggunni?" og þá er friðurinn úti. Okkar er gjörsamlega óskiljanlegt að engum hafi nokkurn tímann stokkið bros á vör yfir þessum brandara og því munum við ekki hafa hann eftir hér. En annars koma Bruce Lee brandararnir hennar Helgu sterkir inn.

Kaupalki ársins: PABBI! Ein skurðgrafa, ein traktorsgrafa, einn Schaffer, Eitt suzuki-baleno hræ, ein vél í Suzuki-baleno sótt með flugi til Hornafjarðar, eitt stykki rándýr fjárragsgangur sem ekki er ennþá kominn upp (enda pabbi ennþá svo helvíti lipur á tá og hefur gaman að því að stimpast við hrútana), ein slátturvél og svo mætti lengi áfram telja, en tækjakunnátta okkar leyfir ekki frekari upptalningu. Kallin steingleymdi hinsvegar að kaupa sér byggingarleyfi...en það er nú annað mál. En það er þó deginum ljósara hvaðan Gógó erfir kaupæðið, þó svo að hún kaupi oftar mun nytsamari hluti en pabbi, ég meina kjóll vs. grafa = Augljóst mál!

 

Surprise ársins: Eftir vel ígrundaða talningu og nokkra reikistefnu kom það upp úr kafinu að Guðrún varð tvítug þann 21. janúar síðastliðinn. Engum hefði dottið í hug að hún væri árinu eldri en fimmtán.

Pósa ársins: Kínverjapósan fær þennan titil skuldlaust.


Undrun ársins: Það kemur okkur ákaflega á óvart að Íslendingar skuli vera svona svarsýnir í garð efnahagsástandsins. Eins og verðandi íslenskufræðingur heimilisins benti réttilega á væri réttast og auðveldast að gera landið bara gjaldþrota (sem það basicly er) og skipta svo um kennitölu. Það væri þá ekki úr vegi að skipta líka um nafn í leiðinni, taka upp eitthvað léttara og aðeins meira móðins. Það er ekki skrítið að það ríki volæði og eymd á landi kenndu við ís, við erum meira að hugsa um eitthvað á borð við "kærleikslandið" eða "gleðieyjan"...svo það er engin ástæða til svarstýni.

Síðasti dagur ársins: 31.desember, gamlársdagur.

Maður ársins: Gunnlaugur Júlíusson últra-mega-maraþonhlaupari. Manninn munar ekki um það að skokka til Akureyrar og safnar pening fyrir Grensás í gríð og erg. Algjört ofurmenni!!!

Betur ósagt ársins: Hvað átti Helga við með "Æfingavinkona með meiru?" Hvað er eiginlega í gangi á æfingunum hjá Ármanni? Þessi ummæli mátti auðveldlega misskilja og ekki að undra að Helga hafi misst svefn í kjölfarið :P


Elsku hjartans vinir, vandamenn aðrir áhangendur nær og fjær. Við nunnunar viljum óska ykkur gleðilegs nýs árs og þökkum fyrir samfylgd, stuðning og samhug á árinu sem líður senn undir lok. Ekki brenna of mikið af peningum núna um áramótin, það er betra að buddan sé ekki tóm þegar við þurfum að fara að bora Icesave, þ.e.a.s. ef forsetinn verður ekki til vandræða.

LIFIÐ HEIL

Og já að sjálfögðu vísar titill þessarar bloggfærslu til áramótaannálsins margrómaða, en ekki hvað? Reyndar ætla ég aðeins að róa líðinn með því að tilkynna ykkur að áramótaannállinn í ár verður langtum slakari en síðustu ár og stafar það einkum af minnisleysi okkar systra (ég hefði átt að skrifa dagbók eins og pabbi). Við vorum að vinna í annálnum fyrir nokkrum dögum en gáfumst fljótt upp þegar við gerðum okkur grein fyrir því að við værum bara alls ekkert fyndnar. Mamma reyndi eitthvað að hjálpa okkur og vildi helst að karl faðir okkar yrði okkar helsti skotspónn...en það gekk náttúrulega ekki upp því við vorum þá þegar búnar að gera hann að nægilegu athlægi :P

En fyrir þá sem ekki hafa gert sér grein fyrir því þá er það Helga sem situr við skriftir

Núna sit ég "heima" í Hvassaleiti, og auðvitað í græna hægindastólnum sem er í svona líka miklu uppáhaldi hjá okkur systrum, en eins og við höfum komið inná þá stendur maður einfaldlega ekkert uppúr þessum stól ef maður sest í hann á annað borð. Er í stuttu stoppi hérna í bænum til að sinna ýmsum erindagjörðum en aðalega til þess að æfa og reyndar líka hitta lækni, nuddara og kýrópraktor. Þar fyrir utan er ég aðallega búin að halda mig í sundlaugum bæjarins, en síðan klukkan hálf átta í gærkvöldi er ég búin að fara þrisvar í sund góðan daginn takk fyrir....En það er sama hversu oft ég fer í sund, ég bara fæ ekki nóg af því...þ.e.a.s. ég fæ ekki nóg af því að slappa af í pottinum, ég get sko alveg fengið mig fullsadda af því að sprikkla með kút eða drukna í skriðsundinu :P En næst þegar ég fer í sund í svona frosti og snjó ætla ég samt að muna eftir inniskóm eins og gamla fólkið, því það er ekkert grín að fá hnífbeitta saltkögglana á kaf í lappirnar á sér, og reyndar ætla ég líka að taka með mér snjógalla næst þegar ég fer í Laugardalslaugina í svona kulda, bara svona svo mér verði ekki kalt á meðan ég labba á milli pottanna í loðinniskónum með heitt kakó í bolla :) Þú fyrst erum við farin að tala saman

En mikið afskaplega er ég búin að hafa það gott um jólin, svo gott að ég gæti einfaldlega ekki vanist því. Fékk mikið af fínum jólagjöfum en best var samt að fá Sibbu og Stínu heim. Það er bara svo gaman þegar við krakkarnir erum öll heima, það eru jólin í mínum huga! En núna eru Sibba og Stína farnar í útlandið aftur og því verðum við "bara" fimm heima á gamlárskvöld. Að sjálfsögðu munum við Gógó systir ekki bregða út af vananum og skála í óáfengu barnakampavíni úr Hagkaup, ekki það að aðrir fjölskyldumeðlimir séu eitthvað að skála í einhverju áfengara, við Gróa erum bara þær einu sem erum svona dannaðar, drekkum úr ekta kampavínsglösum og allt (sem ég reyndar skil ekki alveg í hvaða tilgangi voru keypt! Eða jú, þau tilheyra víst byttunni á bænum...ekki satt Stína? ;P)

Stundatöflu vorannar hef ég nú fengið í hendurnar og eitthvað þarfnast sú tafla lagfæringar. Ég á alltaf að vera í líffræði og táknmáli á sama tíma sem er nú ekki alveg að ganga upp :/ Annars verð ég mjög lítið í skólanum. Eins og hún lítur út í dag fer ég bara í einn tíma á miðvikudögum og er bara einu sinni búin klukkan 15:25 sem er reyndar akkúrat á föstudögum, sem er alveg gífurlega týbískt!

Mér hefur hlotnast sá heiður að vera í topp 10 í kjöri íþróttafréttamanna á íþróttamanni ársins. Ég er alveg virkilega þakklát fyrir þessa viðurkenningu og hlakka til þann fimmta þegar úrslitin verða kunngjörð. Reyndar hef ég mestar áhyggjur af því hverju ég á að klæðast á svona fínni samkomu og reyndar er þetta alveg fín afsögun til þess að kaupa sér eitthvað smekklegt :)

En jæja ég ætla að fara að sofa núna. Morgunæfing í fyrramálið og því þarf maður að rífa sig upp fyrir allar aldir...það sem á mann er lagt ;P